مهمان پذیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهمان پذیر. [ م ِمام ْ پ َ ] (نف مرکب ) پذیرنده ٔ مهمان . مهمان دوست . طالب مهمان : نشست تو در خره ٔ اردشیر کجا باشد ای مرد مهمان پذیر. فردوسی .
مترادف و متضاد واژهدان
مسافرخانه متل
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی