می خورده

می خورده . [ م َ / م ِ خوَرْ / خُرْ / دَ / دِ ] (نف مرکب ) شراب خورده . باده خواره . می نوشیده . که شراب خورده باشد. مست و مخمور و می زده : به دیده چو قار و به رخ چون بهار چو می خورده ای چشم او پرخمار. فردوسی . ایا می خورده ٔ غفلت کنون مستی و بیهوشی خمار ار زین کند فردا کمال خویش نقصانی . سنائی (دیوان چ مدرس رضوی ص ٦٧٤). و رجوع به می خوردن و می خواره شود.