می خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
می خور. [ م َ / م ِ خُوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب مرخم ) به معنی شرابخوار است . (از آنندراج ). میخواره . میخوار. باده گسار : می خوران را شه اگر خواهد بر دار زند گذر عارف و عامی همه بر دار افتد. قاآنی . ◄ (اِ مرکب ) خم گلین که در آن شراب ریزند. (آنندراج ).