میمنه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میمنه دار. [ م َ م َ / م ِ م َ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ میمنه . محافظ و مراقب جناح راست لشکر. سردار میمنه ٔ لشکر و جناح راست سپاه . فرمانده جناح راست لشکر : ورا میمنه دار گردوی بود که گرد و دلیر و جهانجوی بود. فردوسی .