نابسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابسته . [ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نبسته . ◄ زخمی که آن را نبسته و مرهم بر وی نگذاشته باشند. (ناظم الاطباء) : تن پیلتن را چنان خسته دید همه خستگیهاش نابسته دید. فردوسی . ◄ آزاد. نامقید. آنکه گرفتار نشده است . مقابل بسته به معنی اسیر و گرفتار : وزان زاری و ناله ٔ خستگان ببند اندرآیند نابستگان . فردوسی .