نابودن

نابودن . [ دَ ] (مص منفی ) نیستی . عدم . نبودن . مقابل بودن به معنی وجود : مرا ارادت نابودن و بدن نرسید که بودمی به مراد خود از دگر کردار. ناصرخسرو. نابودن خود بدیده ٔ عقل ببین آنگه اگرت کری کند غم میخور. کمال اسماعیل .