نشوظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشوظ. [ ن ُ ] (ع مص ) نخستین روییدن نبات که زمین بشکافدو هنوز برگ نیاورده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). روییدن نبات در آغاز آشکار شدن آن، هنگامی که زمین را می شکافد. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشوظ. [ ن ُ ] (ع مص ) نخستین روییدن نبات که زمین بشکافدو هنوز برگ نیاورده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). روییدن نبات در آغاز آشکار شدن آن، هنگامی که زمین را می شکافد. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة).