نعفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعفة. [ ن َ ع َ ف َ ] (ع اِ) غده ٔ گوشت تباه شده . (ناظم الاطباء). بند گوشت تباه شده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). عقده ٔ فاسدشده در گوشت . (از اقرب الموارد)(از متن اللغة). ◄ پوست پاره ای که سپس پالان آویزند، یا آنچه زاید باشد از پوشش پالان و در اطراف آن دوال پاره ها آویزند تا بجنبد. (از ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد) (از آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ غبغب خروس . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غبغب و تاج خروس . (از منتهی الارب ). رعثةالدیک . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ موی های زیر زنخ خروس . (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).
نعفة. [ ن َ ف َ ] (ع اِ) دوال کفش که بر پشت پای از جانب چپ قدم باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).