هاتف اصفهانی | دیوان اشعار | ماده تاریخ‌ها | شماره ۱۴

در عهد خان دوران فرمانروای گیتی یعنی کریمخان آن خان سپهر خرگاه شیرافکنی که در رزم گر شیر بیند او را از پیش او گریزد چون شیر دیده روباه فرماندهی که بر چرخ روز و شب و مه و سال در حکم او بود مهر فرمان او برد ماه گردن‌کشی که هر صبح بر درگهش ز مژگان گردنکشان عالم روبند خاک درگاه فخر زمانه حاجی آقا محمد آمد از خلق و خوی نیکو چون خلق را نکوخواه در رفع فتنه و ظلم کوشید در صفاهان تا پای فتنه را ساخت چون دست ظلم کوتاه از بهر تشنگان ساخت حوضی پر آب و چاهی کاب حیات از وی جاری است گاه و بیگاه