هملی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هملی .[ هََ لا ] (ع ص، اِ) ج ِ هامل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). شتران به چراگذاشته ٔ بی شتربان . (آنندراج ).
هملی . [ ] (اِخ ) از طوایف ناحیه ٔ بمپور بلوچستان که مرکب از ٤٠٠ خانوار است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ).