هنروری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هنروری . [ هَُ ن َرْ وَ ] (حامص مرکب ) هنرمندی . هنر داشتن : از نفس پرور هنروری نیاید. (گلستان ).