واژه‌جو

هواجوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هواجوی . [ هََ ] (نف مرکب ) طالب و عاشق . (برهان ). رجوع به هواجو شود.

معنی هواجوی | واژه‌جو