وصمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وصمة. [ وُ م َ ] (ع اِمص ) سستی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سستی و کسالت . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) یک شکاف . (ناظم الاطباء).
وصمة. [ وَ م َ ] (ع اِ) یکی وصم . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). عیب . (اقرب الموارد). ننگ و عار و عیب . (ناظم الاطباء). رجوع به وصم و وصمت شود. ◄ سوگند و یمین در معصیت . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) سستی در بدن . (از اقرب الموارد).