پاکیزه رو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاکیزه رو. [ زَ / زِ رَ / رُو ] (نف مرکب ) نیک رفتار. درستکار : یکی سیرت نیکمردان شنو اگر نیکمردی و پاکیزه رو. سعدی . پدر بارها گفته بودش به هول که پاکیزه رو باش و پاکیزه قول . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاکیزه رو. [ زَ / زِ رَ / رُو ] (نف مرکب ) نیک رفتار. درستکار : یکی سیرت نیکمردان شنو اگر نیکمردی و پاکیزه رو. سعدی . پدر بارها گفته بودش به هول که پاکیزه رو باش و پاکیزه قول . سعدی .