پوستین دوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوستین دوز. (اِخ ) دهی جزء بخش سراسکند شهرستان تبریز، واقع در هشتهزارگزی جنوب سراسکند و هشتهزارگزی شوسه ٔ سراسکند بسیاه چمن و سه هزارگزی خط آهن مراغه به میانه . کوهستانی، معتدل . دارای ٣١٠ سکنه . آب آن از چشمه و رودخانه . محصول آنجا غلات و حبوبات . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
پوستین دوز. (اِخ ) دهی از دهستان پیچرانلو بخش باجگیران شهرستان قوچان، واقع در ٤٨هزارگزی جنوب باختری باجگیران و سه هزارگزی شمال راه مالرو عمومی باجگیران به بی بهره . کوهستانی، سردسیر. دارای ١٢٤ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات و تریاک . شغل اهالی زراعت و گلیم و قالیچه بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
پوستین دوز. (اِخ ) دهی از دهستان بالا رخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه، واقع در ٤٨ هزارگزی شمال خاوری کدکن . دامنه، معتدل . دارای ٥٠ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات و خشکبار، شغل اهالی زراعت و گله داری و کرباس بافی و راه آن مالرو است . از حیدرآباد و حاجی آباد میتوان اتومبیل برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).