چارخلیفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارخلیفه . [ خ َ ف َ / ف ِ ] (اِ مرکب ) کنایه از چهار عنصر : وین خانه ٔ هفت سقف کرده بر چارخلیفه وقف کرده . نظامی . زین چارخلیفه ملک پیداست خانه به چهار حد مهیاست . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی