چاک چاک کردن

چاک چاک کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شکافتن . پاره پاره کردن . درانیدن . شرحه شرحه و ریش ریش کردن .پاره پوره کردن . زخم فراوان کسی را زدن : بخود کرد جامه همه چاک چاک بسر بر همیکرد ز اندوه خاک . فردوسی . کنند این زره در برت چاک چاک چو مردار آنگه کشندت بخاک . فردوسی . بدو گفت کاوس، یزدان پاک تن بد سگالان کند چاک چاک . فردوسی .