کارکرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کارآزموده . جهاندیده . کارآزمون . مجرب : ز لشکر گزین کرد پس بخردان جهاندیده و کارکرده ردان . فردوسی . چنین گفت بهرام کای مهتران جهاندیده و کارکرده سران . فردوسی . جهاندیده وکارکرده دو مرد برفتند و جستند جای نبرد. فردوسی . ◄ جنگ دیده . نبرد آزموده : بیاورد لشکر ده و دو هزار جهاندیده و کارکرده سوار. فردوسی . ◄ مستعمل . معمول .