گران کابین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گران کابین . [ گ ِ] (ص مرکب ) زنی که مهر او بسیار باشد. زنی که با مهر افزون به شوی رود. گران مهر. سنگین مهر : غریب باشد هم زشت و هم گران کابین . رضی الدین نیشابوری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گران کابین . [ گ ِ] (ص مرکب ) زنی که مهر او بسیار باشد. زنی که با مهر افزون به شوی رود. گران مهر. سنگین مهر : غریب باشد هم زشت و هم گران کابین . رضی الدین نیشابوری .