گرد برانگیختن

(~. بَ. اَ تَ) (مص م.) نک گرد برآوردن.<br>

(~. بَ. اَ تَ) (مص م.) نک گرد برآوردن.

گرد برانگیختن . [ گ َ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) غبار برآوردن . گرد پراکندن . اغبار. (منتهی الارب ). ایقاظ. (تاج المصادر بیهقی ). اعتکاب . (منتهی الارب ) : برانگیختم گرد هیجا چو دود چو دولت نباشدتهور چه سود. سعدی (بوستان ). ◄ نیست و نابود کردن . دمار از روزگار کسی برآوردن : تو با شاه چین جوی ننگ و نبرد ز کشورخدایان برانگیز گرد. فردوسی .