گرده کوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرده کوه . [ گ ِ دَ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان حومه ٔ بخش مهریز شهرستان یزد، واقع در ٢٨هزارگزی خاور مهریز و ٢٠هزارگزی خاور راه شوسه ٔ یزد به اصفهان . هوای آن کوهستانی و معتدل و دارای ٦١١ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات، شغل مردان زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی است .راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
گرده کوه . [ گ ِ دَ ] (اِخ ) نام کوهی است در کردستان (ناظم الاطباء). کوهی به کردستان که سکنه ٔ آن اکثر ملحد و بیدین اند. (شعوری ج ٢ ص ٣١٣ الف ). و ظاهراً همان گردکوه دامغان است . رجوع به گردکوه شود.