گشنگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشنگی . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (حامص ) گرسنگی : اگرچه باده نه درخورد باشد آن کس را که در سرای خود از گشنگی مگس گیرد. ظهیرالدین فاریابی .
گشنگی . [ گ َ ن َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان رودبار بخش کهنوج شهرستان جیرفت . واقع در ٣٠٠٠٠گزی باختری کهنوج و ٤٠٠٠گزی شمال راه مالرو کهنوج به گلاشکرد. ٢٥ تن سکنه دارد و مزرعه ٔ هویره جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).